Ο ΣΑΛΙΓΚΑΡΟΣ

Εκεί κειτόμουν.Στο πάρκινγκ του πρώτου Νεκροταφείου θα περνούσα τα τελευταία μου λεφτά.

Γιατι το καταλάβαινα ,ήταν η ώρα μου.Και μόνη συντροφιά στο γέλιο ήταν αυτός ο χοντροσαλίγκαρος

που βάδιζε πάνω στην άκρη της γραμμής.Ποτέ δεν πείραξα ούτε έναν,ποτέ, στην ψυχή μου.Και σαν

να είχε έρθει να ανταποδώσει εκείνο το χάραμα... ́Ολους τους άλλους όμως τους είχα πειράξει....

Και εκεί κειτόμουν στο άδειο πάρκινγκ του πρώτου νεκροταφείου...απέναντι απ ́το Half Note..

Άκουγα ακόμα τον John Coltrane να σιγοτραγουδά στις ψυχές που μαζεμένες πάνω στην μάντρα

τον περίμεναν υπομονετικά να τους διασκεδάσει κάθε βράδυ...Τα φύλλα σκόρπιζαν απ' τ'αεράκι

που 'σκιζε τα μάρμαρα κι έφτανε φουριόζο μέσα στην αλέα και πάγωνε, έστω για λίφο τις πληγές μου.

Ας ήταν και για λίγο..Ακόμα ανάπνεγα..Ήθελα να δω το φως πριν πεθάνω, να μην φύγω σαν το σκυλί

μες το μαύρο σκοτάδι μόνος.. Τουλάχιστο ο χοντροσάλιαγκας ήταν εκεί για συμπαράσταση. Δεν έφυγε ποτέ.

Κάπου κάπου του έριχνα καμια ματιά μα αυτός ασάλευτος σαν από παλιά με περίμενε...

Και ήρθε και κοίταγα ψηλά και ́βλεπα δέντρα και κλαδιά να με περνάνε στα δικά τους τα

φτερά στην αγκαλιά εκει ζεστά που είναι ...

Και ήρθε σαν ξανά ποτέ δεν ξέχασε και βρήκε πάλι ..Θα φύγω τώρα μα στο μυαλό να μ’εχεις

που την στιγμή και πάγωσα σαν βγήκε ..

Και ήρθε και κοίταγα μακριά σαν να ́ταν πράγματα γνωστά και άγρια συνάμα ..

Οι σκιές κατέβαιναν τον γλιτσερό δρόμο του Μετς..Μαρμαρωμένα κορμιά,μάτια,χέρια,

παρατημένα λείψανα κοιτούσαν λυπημένα στο κρύο αφημένα ,τα παιδιά..

Φωνές και πάλι στα στενά σαν να ρθ ́ η ώρα για βαρκάδα και χαρούν μες στα νερά.

Η βρόχα έφυγε και πάμε όλοι στα ρηχά να πούμε γεια με δάκρυα στα μάτια...

Γιάννης Κ. Χαριτίδης

Αθήνα 2011

Darba Laikas

truth

"Who claims Truth, Truth abandons"

Thomas Pynchon

Alexis Akrithakis

"I will make a painting for you now", he said, "with one heart cut in two" and begun to cut wood with his saw. 

I kept putting wood in the stove.

Today's seminar: 

Alexis Akrithakis, Eight Miles High 

Βιβλία: 

Ντένης Ζαχαρόπουλος, Αλέξης Ακριθάκης [εκδ. Αδάμ]

Νίκη Μαραγκού, Μια Νύχτα με τον Αλέξη [εκδ. Το Ροδακιό\]

Γιώργος Β. Μακρής, Γραπτά [εκδ. Εστία]

WHOREART / ΠΟΥΤΑΝΑ ΤΕΧΝΗ

ΓΥΜΝΟ (ΠΡΟ)ΓΕΥΜΑ

Whorerart (=Χώρε Τέχνη & Πουτάνα Τέχνη)

Πώς μπορείς να κάνεις Τέχνη όταν γίνεται της πουτάνας; Όπως πάντα: με καρδιά από φλόγα και μυαλό από πάγο. Ή: με λογισμό και μ’ όνειρο. Ίσως η μόνη Τέχνη που έχει ενδιαφέρον είναι αυτή που πραγματοποιείται ακριβώς όταν γίνεται της πουτάνας. Τουλάχιστον για μία γραμμή καλλιτεχνικής δημιουργίας – αυτή που τη συνδέει ένα κόκκινο νήμα ταραχής/οδύνης/ξεσπάσματος/ξεφαντώματος/συγκλονισμών (εξωτερικών και εσωτερικών, συνάμα).

Δείτε το DADA, δείτε τον Ρωσικό Φουτουρισμό, δείτε τον Υπερρεαλισμό, δείτε τους Λετριστές, δείτε τους Καταστασιακούς. Δείτε τον Σελίν, τον Τζέιμς Τζόις, τον Χένρι Μίλερ. Να δημιουργούν μέσα στην κόλαση του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, μέσα στην αθλιότητα του Μεσοπολέμου, μέσα στο φαιό τίποτα του Μεταπολέμου.

Ή πάλι δείτε την Αναγέννηση, και θυμηθείτε τη φοβερή φράση του μεγίστου Όρσον Ουέλς (από τον Τρίτο Άνθρωπο): «Τετρακόσια χρόνια ειρήνης και γαλήνης στην Ελβετία, και παρήχθη μονάχα το ρολόι-κούκος. Βία, κόλαση, και συγκρούσεις στην Ιταλία των Βοργίων (και των οργίων, ας συμπληρώσω εγώ), και έχουμε την πιο λαμπρή τέχνη».

Για τον καλλιτέχνη, άλλωστε, διαρκώς γίνεται της πουτάνας. Ακόμα κι αν αποσυρθεί σ’ ένα ιδανικό ατελιέ, εντός του επικρατεί ορυμαγδός – καθώς διαρκώς έχει να παλέψει με τα φαντάσματά του, μ’ αυτούς που ήρθαν πριν απ’ αυτόν και τόλμησαν να τραντάξουν τον κόσμο με την τέχνη τους, κι επίσης μ’ αυτούς που ψυχανεμίζεται ότι θα έρθουν ύστερα απ’ αυτόν και θα τον υπερβούν, είτε αφού τον σεβαστούν είτε αφού τον πετάξουν στο χαντάκι του χαμού και στης λίμνης τη λήθη.

Ναι, για τον καλλιτέχνη γίνεται διαρκώς και πάντα κι αενάως της πουτάνας: είναι (θα πρέπει να είναι) το κατ’ εξοχήν διαλεκτικό ον, ζει σε μιαν ακόπαστη σύγκρουση του έξω με το μέσα, και σε μιαν αδιάλειπτη, επίσης συγκρουσιακή αλλά και εναρμονιστική, πλέξη παρελθόντος/παρόντος/μέλλοντος.

Για τον αληθινό καλλιτέχνη, το καθήκον είναι τεράστιο, βαρύτατο, και συνάμα παιγνιώδες. Γιατί οφείλει, αν θέλει να αφήσει έστω έναν αστερίσκο υποσημειώσεως στο Βιβλίο της Ανησυχίας της Παγκόσμιας Τέχνης, να παλεύει, δίχως στιγμή να σταματάει, στο μεταίχμιο οδύνης & ηδονής, δακρύων & ομηρικών γελώτων, ψυχικής καύσης & εγκεφαλικής δρόσου, πάντα απ’ τη μεριά της Ζωής, ακούγοντας την κλαγγή του Ανδρέα Εμπειρίκου που καλούσε να κάνουμε οίστρον της ζωής τον φόβο του θανάτου.

Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης

Interstellar Overdrive

«Ψηφιακά» έργα πριν από την Ψηφιακή Εποχή

 [Le Corbusier / Ξενάκης]

Σκοπός του κύκλου αυτού είναι η εξοικείωση των φοιτητών με έργα και καλλιτέχνες που με έμπνευση και τόλμη άνοιξαν δρόμους προς τις ψηφιακές μορφές τέχνης. Η σημαντικότητα του κύκλου έγκειται στην εμπέδωση, από μεριάς των φοιτητών, της διαλεκτικής παρελθόντος/παρόντος/μέλλοντος, στην αίσθηση –αν όχι στη γνώση– της ιστορίας και της ροής του χρόνου (καθώς διαπιστώνουμε ολοένα και πιο οδυνηρά ότι χάνεται σήμερα η αίσθηση αυτή και οι άνθρωποι πιστεύουν, με ολέθριες επιπτώσεις, ότι ζουν σε ένα αιώνιο παρόν).

Στις συναντήσεις μας θα παρουσιαστούν, θα αναλυθούν, και θα συζητηθούν έργα ρηξικέλευθων δημιουργών που άντλησαν έμπνευση από τις τεχνολογικές ανακαλύψεις αλλά και που μπόρεσαν να εμπνεύσουν οι ίδιοι επερχόμενους καλλιτέχνες σε μια ολοένα και πιο δημιουργική (και όχι θαυμαστική ή/και δουλική) χρήση νέων τεχνολογιών.

Θα παρουσιάσουμε

α] Έλληνες δημιουργούς, όπως:

Αλέξης Ακριθάκης (με το περιλάλητο τσίκι-τσίκι προδιαθέτει στη χρήση αλγορίθμων και ηλεκτρονικών μέσων)

Gregory Markopoulos (με την πρωτοποριακή χρήση της Super-8 ανοίγει λεωφόρους στην ποιητική αφήγηση μέσω κινούμενης εικόνας)

Νίκος Κεσσανλής (φωτογραφίες σε ευαισθητοποιημένο πανί, ευαισθητοποιημένο τσιμέντο / ανατρεπτική & φιλοσοφική χρήση της φωτογραφίας, επεξεργασία των σκιών, κτλ, τον καθιστούν έναν από τους σημαντικότερους προπομπούς της ψηφιακής εποχής)

Ιάννης Ξενάκης (δέκα χρόνια από τον θάνατό του, το 2001, το έργο του αξίζει να παρουσιαστεί ως τολμηρότατη, και λίαν επίκαιρη, απόπειρα σύνθεσης Τέχνης, Φιλοσοφίας, και Επιστήμης. Ο Ξενάκης άντλησε δημιουργικά από τη Θεωρία Συνόλων, από τα τεχνολογικά επιτεύγματα, από την αρχιτεκτονική, και ανανέωσε ριζικά τη Μουσική).

β] Αλλοδαπούς δημιουργούς, όπως:

Joseph Beuys (εννέα δεκαετίες από τη γέννησή του, το 1921, το έργο του Beuys συζητείται ολοένα και πιο έντονα. Ο συγκερασμός Επιστήμης, Φιλοσοφίας, Τέχνης είναι πλέον αιτούμενο των καιρών).

William S. Burroughs (πέρα από το καινοτόμο λογοτεχνικό του έργο, ο Burroughs καταπιάστηκε με πειράματα μέσω μαγνητοφώνων και κινηματογραφικών μηχανών, φτάνοντας σε συνταρακτικά αποτελέσματα, τα οποία τα «μιμούνται» σήμερα οι ψηφιακές μορφές τέχνης. Οι μέθοδοι cut-up και fold-n αποτελούν σήμερα καθημερινή πρακτική των νέων δημιουργών, οι οποίοι καλόν είναι να γνωρίζουν την προέλευσή τους). 

Τέλος, θα κάνουμε ένα σπέσιαλ αφιέρωμα στον μέγιστο ταραξία [καίτοι ήταν τόσο μειλίχιος άνθρωπος] Le Corbusier. 

Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης

Χαρμόσυνη Αγγελία και Διευκρινίσεις

Τα όσα δημοσιεύετε εδώ, Φίλες και Φίλοι, θα είναι η Συλλογική Θεωρητική Εργασία σας για αυτό, και για το επόμενο εξάμηνο. 

Το επίπεδό σας είναι λίαν υψηλό, συμφωνήσαμε εγώ και ο Πρύτανης κ. Γιώργος Χαρβαλιάς, και τον ενημέρωσα ότι έχω στήσει το blog Paint/Inks, το οποίο και αποτελεί την εργασία διαρκείας για την οποία θα βαθμολογηθείτε. Το οποίο blog μπορούμε αργότερα να το αναβαθμίσουμε σε σάιτ και σε χώρο αέναου, γόνιμου διάλογου και δημιουργίας.

Ασυνεννοησία λόγω απουσίας γραμματείας, και όχι δική μου αμέλεια, είναι η αιτία για το ότι δεν συναντηθήκαμε ξανά από τον  Απρίλιο, και για το ότι δεν ήμουν στην Παρουσίαση των εργασιών σας τις προάλλες. Ουδείς με ειδοποίησε, μπλέξαν οι γραμμές και τα νήματα, συμβαίνουν τέτοια όταν δεν λειτουργεί άψογα μια Σχολή.

Τέλος πάντων! Το θέμα είναι ότι θα είμαι στο πλάι σας στις επόμενες παρουσιάσεις (όπως μου είπε ο κ. Χαρβαλιάς θα είναι σε καμιά δεκαριά ημέρες -- αλλά, παρακαλώ, ειδοποιείστε με και εσείς για να μην ξεχαστούμε πάλι). Επίσης, όπως και πάλι συνεννοήθηκα με τον κ. Χαρβαλιά, ΔΕΝ με έχει αντικαταστήσει ο κ. Ντένης Ζαχαρόπουλος, άλλη παρεξήγηση κι αυτή οφειλόμενη στο ότι πάλι έγινε μπέρδεμα με τις ώρες διδασκαλίας. Και ο κ. Ζαχαρόπουλος θα σας κάνει μαθήματα, και, άλλη μέρα και άλλες ώρες, εγώ. Ο κ. Χαρβαλιάς μού είπε να συνεννοηθώ με τον κ. Ρεντζή για να δούμε ποια μέρα και ποιες ώρες θα κάνετε μάθημα μαζί μου. 

Με τη φιλία και την αγάπη μου,

Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης 

gicaros22@gmail.com